VNB Nationale Bedevaarten
dinsdag 7 september 2010 |
fotoverslagen
media
E-mail
fotoverslag Terug naar de vorige paginaNaar de homepagePrintvriendelijke versie

Live verslag bedevaart aartsbisdom - 30 april (1)
toegevoegd op: 01/05/2009
door: Johanneke Bosman

Wat een dag!
Niemand kan er om heen, Nederland is in rouw, Nederland is in shock, Nederland is…. Ja wat is het woord? Is er een woord? Ook in Lourdes druppelt het nieuws langzaam binnen en de hele bedevaart door. Mensen zijn ook hier ontredderd en aangeslagen. Ook hier valt de Koninginnedag in het water. Zowel door de gebeurtenissen in Nederland als letterlijk door het weer wat in de loop van de dag totaal omslaat. En ook hier was de dag meer dan stralend begonnen. Een groep buspelgrims had haar viering in een kapel op de Cité St. Pierre. Zij legden hun intenties bij Maria neer in de rust, de zon, het groen en de stilte van de Cité.

Terwijl deze groep een intense viering beleefden arriveerden de accueil gasten die hun excursie naar de Cité St. Pierre hadden per bus.

De zon was stralend, maar de mensen en de vrijwilligers nog meer. De dag was in het accueil al begonnen met het zingen van het Wilhelmus en de oranje kleding, hoedjes en versierselen waren extra stralend door de zon. De stemming zat er goed in en de bergen werden zowel door rolstoelen als voetgangers bedwongen. Dat het Cité een bijzondere plek is, werd nog een grondig uitgelegd door een vrijwilliger van de Cité.

De naasten liefde en charitas die zo belangrijk was voor Bernadette krijgt hier letterlijk en figuurlijk een gezicht en een plaats in Lourdes. Het is een plek waar de eenvoud van Bernadette heerst al is ze er zelf nooit geweest. Na een mooie wandeling over het terrein werd het bezoek bekroond met een goed verzorgde, zonnige en vooral gezellige lunch.

Vele andere pelgrims waren op excursie naar Bartres, naar de schaapskooi van Bernadette of naar verschillende plekken in de Gavarnie. Dat was een spectaculaire rit omdat de sneeuw nog erg laag lag deze week. Vanuit Lourdes is er zelfs veel sneeuw op de toppen rondom te zien.

Geleidelijk aan druppelde zoals gezegd het nieuws over het drama van Apeldoorn binnen en met dat nieuws veranderde ook het weer. Het hielt op met zachtjes regenen en dikke druppels stuiterde net zo hard weer terug van de grond naar omhoog.

Warm applaus
Het einde van de bisdomreis komt na de excursie toch wel heel erg inzicht. Het wordt ook wel erg definitief door zo’n programmaonderdeel als een slotviering. De meeste pelgrims waren door het wassende water gewaad naar de Pius X. Nog een keertje kleurde een halve Pius X oranje. Mgr. Eijk benadrukte dat het niet makkelijk is om te vertellen wat Lourdes heeft betekend en wat Lourdes betekent, maar dat deze ervaring het bisdom dichter bij elkaar heeft gebracht. Aan het einde van de viering werd Mgr. Eijk, als katalysator van deze reis, minutenlang bedankt door alle aanwezigen met een warm applaus. De zichtbare ontroering deed alle regen en koud naar de achtergrond verdwijnen.

Ondertussen (en het is blijkbaar mogelijk) was het nog harder gaan regenen terwijl de Nederlandse bedevaart de Lichtprocessie mocht leiden. Een groepje dappere hotel- en accueil pelgrims had zich gekleed tegen de regen en stond klaar achter het logo van VNB. Door de gebeurtenissen in Nederland was er besloten om zonder vlaggen en vaandels de processie te leiden uit eerbetoon aan de slachtoffers.

In alle talen werd er aan het begin van de processie omgeroepen dat Nederland in rouw was. Het was een intens moment om pater Kemseke, de verantwoordelijke van het Heiligdom voor de Nederlandse sprekende pelgrims, te horen zeggen dat de oranje sjaal nu niet alleen een teken van Nederland is. Niet alleen een teken van een bisdomreis of het feest van de koningin, maar een teken van verbondenheid en vooral een teken van nationale solidariteit. Dat het juist nu belangrijk is om ze te dragen en deze Lichtprocessie op te dragen aan hen die vandaag zoveel hebben moeten mee maken.

Het vallende water stond bijna enkeldiep op de Esplanade, maar de processie werd niet ingekort, maar buiten de Nederlanders bleken er niet zo heel veel andere nationaliteiten zo doortastend als de Nederlanders waardoor de processie alsnog niet zo heel lang duurde. Maar regen of niet, laatste avond of niet: het was een dag met lachen en tranen, met water en zon en vooral met veel onderlinge verbondenheid.

Heilige Maria, bid voor ons. Heilige Bernadette bid voor ons.

Wat een dag!!!!!!!

 
Klik op een afbeelding voor een groter formaat.
 
Voor vervolg klik hier

Wij zijn lid van NBAV, ANVR en SGR
Untitled Document
DISCLAIMER VNB Nationale Bedevaarten