|
"Maria, wat is dat toch met die Maria…. en mij?” Troubadour Gerard van Maasakkers heeft een lied dat gaat over de Valkenswaardse mensen, die naar Handel trekken ter bedevaart. Bier, disco, meisjes zijn onderwerpen en daaromheen weeft die troubadour Maria-gedachten. Hij snapt het niet, maar voelt ’t wel. Maria speelt een rol.
Bij de Bernadettekapel op de Esplanade begint om 8.30 uur de H. Mis. Tegen mijn verwachting in neemt een groot aantal pelgrims daaraan deel. Verbazingwekkend is de kwaliteit van het geluid, beter dan in welke Lourdeskerk danook. De preek geeft velen heel wat ter overweging. “God, waar ben je? Daar, waar de mens de deur voor Hem open zet! Laat Hem toe. Godswerk is mensenwerk.”
Iets pittigs
Een 93-jarige heer, gekluisterd in een rolstoel en in spraak gehinderd, is mijn “voorganger” tijdens een wandeling langs de Gave, winkeltjes en terrasjes. Op mijn vraag of hij zin heeft in koffie antwoordt hij: “Iets pittigs!” Of hij misschien een biertje of wijntje wil? “Nee, iets pittigs, een borrel.” Het wordt een feestje, 2 pelgrims aan de cognac, ’s morgens om 10.00 uur.
1.450 km
Gerrie (65) en echtgenoot Peter (67) Graafmans hebben nog 1450 km voor de boeg. Zondag vertrekken ze om per fiets naar huis in Dongen te gaan. Het zijn getrainde lange-afstandsfietsers en kijken echt niet op om in zo’n 12 dagen hun tocht af te leggen. “We doen rustig aan, want maken niet veel kilometers per dag. We koken zelfs ons eigen potje onderweg.” In 1992 fietsten ze de tocht van Dongen naar Lourdes en nu dus andersom. Hun Lourdesgevoel is te midden van de vele Brabantse Mariakappelletjes ontstaan. Peter: “Met Maria in het hoofd, denk ik aan mijn eigen moeder. Ik kan altijd bij haar terecht, net als vroeger bij mijn eigen moeder.”
Wat een gedoe
“Ene, tweëe, die efen lachu”. Hiermee spoort de assistent van de fotograaf de pelgrims aan om op het juiste moment het “zondagse gezicht” op te zetten. Maar wat een gedoe om zo’n 300 pelgrims op één foto te krijgen. Hoe dan ook, de pelgrims van Bisdom Breda plakken nu op die ene foto.
Daarna worden alle accueilpelgrims en het zorgteam op de foto gezet. Minder personen, maar heel wat gedraai met rolstoelen. Het mag best weleens gezegd worden: “Zonder die vrijwilligers van de VNB kan een reis voor accueilpelgrims NIET uitgevoerd worden. Deze reis verblijven de pelgrims in accueil Marie Saint Frai, niet IN het gebied van de Heiligdommen, maar in het bruisende bedevaartcentrum. Eerlijk is eerlijk, dat is lekker dicht bij het gewone leven!!
Boeteviering
Niet te geloven, wel 400 pelgrims zijn aanwezig bij de boeteviering. Mijns inziens geven de volgende twee zinnen uit liederen de sfeer van deze viering weer. “Ik was een schaap en had de weg verloren" en “Och wees mij toch genadig, aan U beveel ik mij”.
Lichtprocessie
Vandaag ligt de organisatie daarvan bij VNB Nationale Bedevaarten. Wat een fijne bijkomstigheid. Een Engelse groep met veel jeugdigen neemt enkele taken over en bovenal, ze gaan ook veel van onze rolstoelers duwen.
Toen de nacht viel….
zei Gerrie: “Dankbaar ben ik omdat ik samen met mijn man nog van Lourdes naar huis kan fietsen. | 
